Otwórz menu główne

Bazylika Narodzenia Pańskiego w Betlejem na wniosek Autonomii Palestyńskiej na liście UNESCO

niedziela, 1 lipca 2012
Bazylika Narodzenia Pańskiego

W październiku 2011 roku UNESCO w Paryżu podjęło, stosunkiem głosów 107:14 (wstrzymujących się - 52), decyzję przyznania pełnych praw członkowskich Autonomii Palestyńskiej. - Niech żyje Palestyna - krzyknął po francusku jeden z delegatów na zakończenie posiedzenia. Kontrowersje wywołało już samo złożenie wniosku przez Autonomię[1][2][3][4]. Decyzja zaskutkowała tym, że Rzeczniczka Departamentu Stanu USA zapowiedziała, że Amerykanie nie przekażą kolejnej transzy swej rocznej składki na UNESCO - 80 mln dolarów.

Natomiast 28 czerwca 2012 w Sankt Petersburgu, gdzie w tym tygodniu obraduje Komisja Światowego Dziedzictwa, na specjalnym posiedzeniu zwołanym w trybie pilnym, UNESCO na wniosek Autonomii Palestyńskiej podjęło decyzję o wpisaniu na Listę światowego dziedzictwa w niebezpieczeństwie (lista towarzysząca Liście światowego dziedzictwa) Bazyliki Narodzenia Pańskiego w Betlejem i trasy pielgrzymkowej do Bazyliki.

Autonomia wnioskowała taki tryb podjęcia decyzji motywując „degradacją kompleksu na skutek izraelskiej okupacji”.

Izrael oprotestował nadzwyczajny tryb podjęcia decyzji, który sugeruje jej polityczność i brak ochrony tego miejsca.

Przeciwne decyzji były także wszystkie trzy Kościoły opiekujące się tym miejscem (grecki, ormiański i katolicki).

Stały przedstawiciel Stanów Zjednoczonych przy UNESCO David Killion wyraził rozczarowanie swojego kraju z powodu podjętej przez Komisję decyzji. - To ciało nie powinno być upolitycznione. [...] Miejsce ma ogromne znaczenie religijne i historyczne, jednak zastosowany nagły tryb decyzji jest zarezerwowany tylko dla skrajnych przypadków.

Premier Autonomii Palestyńskiej Salam Fajjad wyraził zadowolenie z podjętej przez Komitet decyzji i nazwał ją „zwycięstwem praw człowieka, sprawiedliwości i ludzkości”. Wyraził także nadzieję, że międzynarodowe organizacje „położą kres okupacji izraelskiej palestyńskiego dziedzictwa i kultury”.

Decyzja została podjęta 13 głosami za, 6 przeciw i 2 wstrzymującymi się.

ŹródłaEdytuj